چه کسی است که بلا دیده و غمزده به او پناه می آورد وکائنات بسوی او رو می کنند و مخلوقات از اودرخواست می نمایند. زبانها به ذکر او می گردد و قلبها بسوی او میل می کند.
او خدائیست که جز او خدائی وجود ندارد و بر من و تو واجب است که در سختی، آسانی خوشی و نا خوشی او را بخوانیم و در گرفتاریها و شدائد به او روی آوریم و گریه و زاری کنان به درگاه او توبه کنیم. در آن صورت است که یاری و کمکش خواهد رسید و فرج و گشایش حاصل خواهد شد.
"امن یجیب المضطر اذا دعاه"
پس غریق را نجات می دهد و غائب را بر می گرداند بیمار را شفا می دهد و مظلوم را یاری می نماید ره گم کرده را هدایت نموده وغمدیده را می رهاند.
فاذا رکبوا فی الفلک دعو الله مخلصین له الدین"
- پس هنگاميكه سوار كشتي مي شوند (و ترس و نگراني به ايشان دست مي دهد)خالصانه وصادقانه خدا را به فرياد مي خوانند- در اینجا قصد ندارم دعاهای از بین برنده ای غم و غصه را ذکر کنم بلکه تو را رجوع می دهم به کتابهای سنت تا چطور خطاب قرار دادن خدا را بیاموزی با او مناجات کنی صدایش بزنی اورا بخوانی و از او امیدداشته باشی اگر او را یافتی همه چیز را یافته ای و اگر ایمان به او را از دست دادی همه چیز را از دست داده ای. دعا کردن خود طاعت دیگری است و عبادتی بس بزرگ علا وه بر حصول مطلوب و بنده ای که فن دعا را خوب می داند شایسته است که هر گز دچار غم و اندوه و اضطراب و ناراحتی نگردد.همه ی طنابهامی برد مگر طناب رابطه ی با او همه ی درها بسته می شود مگر در درگاه او. او نزدیک است شنواست و اجابت کننده، دعای درمانده را اجابت می کند هر گاه که او را بخواند.
تو را امر می کند به اینکه او را بخوانی در حالیکه تو فقیر و ضعیف و محتاجی و اوبی نیاز و قوی و یگانه و با عزت است. "ادعونی استجب لکم" مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم. اگر دچار حادثه ای سخت و ناگوار شدی یا به مشکلی برخورد کردی پیوسته خدا را یاد کن، نامش را صدا زن، یاریش را طلب و درخواست گشایش از او کن برای تقدیس نامش پیشانی بر خاک نه تا به تاج آزادی دست یابی، بینی ات را بر خاک عبودیتش بمال تا نشان نجات را بدست آوری.
دستانت را بسوی او بالا ببر زبان بگشا از او طلب و بر طلب خود اصرار کن از او انتظار لطف و به او حسن ظن داشته باش فقط به او رو کن از همه چیز ببر و به او بپیوند تا رستگار شوی.